Przyspieszenie rozwoju – MWP cz. II

Postęp technologiczny jest coraz szybszy. Ogromna ilość produktów, których używamy obecnie nie istniała, gdy zaczynaliśmy pracować. Żyjemy w epoce obfitującej w odkrycia. Alvin Toffler1 podkreśla przyspieszenie rytmu inwencji, eksploatacji i rozpowszechnienia nowej technologii. Coraz więcej pomysłów rodzi się w umysłach badaczy, coraz krótszy czas dzieli pomysł od jego konkretyzacji w formie produktu. Według Tofflera – 90 proc. wynalazców wszystkich czasów żyje dzisiaj. Wydaje się, że nie ma limitu na wyszukiwanie nowych produktów i usług.

W tej atmosferze twórczego wrzenia normalne jest, że zmieniamy naszą orientację zawodową kilkakrotnie w ciągu życia. Innym rezultatem tych zmian jest to, że nie wykorzystujemy już zbytnio naszych wiadomości wyniesionych ze szkoły. Kto może powiedzieć, czy nasze obecne umiejętności będą wciąż aktualne za pięć lat? Natomiast takie zwroty, jak: „permanentne szkolenie”2, „doskonalenie zawodowe” powtarzają się w codziennym języku zawodowym.

Dzisiaj każdy może zmienić swój zawód i stać się tym, kim chce. Nie jest rzadkością spotkać dietetyczkę z zawodu, która stała się kierowniczka sklepu sportowego, lub też dyplomowanego weterynarza, który prezentuje pogodę w telewizji, jeżeli naprawdę tego chcą! Mistrzem świata w Rallye w 1994 roku, został były kierowca karetki pogotowia ratunkowego. Arnold Schwarzenegger studiował chemię zanim został aktorem filmowym. A Ronald Reagan, zanim został prezydentem Stanów Zjednoczonych, był gwiazdą filmową.

Często zdarza się. że nowy zawód najpierw powstaje, a potem się go naucza. A nowe zawody powstają dzisiaj na porządku dziennym. Kto może teraz przysiąc, że za pięć lat będzie wciąż pracował w tym samym zawodzie?

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>