Jakość życia

Równolegle do tendencji ucieczki od pośpiechu i niepokoju dnia codziennego, nie chcemy już, lub nie możemy, pracować w tym samym przedsiębiorstwie do końca życia. W latach 60. po ukończeniu studiów rozpoczynało się gdzieś pracę i wszystko było proste. Mieliśmy zagwarantowane miejsce. Film pod tytułem „Absolwent”, w którym główną rolę grał Dustin Hoffman, odzwierciedla dylemat epoki. „Tm worrying about my futurę” (Niepokoję się o moją przyszłość) – mówi młody człowiek. „Piastics” (tworzywa sztuczne) – odpowiada mu jego wujek1. Odpowiedź zawiera się w jednym słowie.

Jakie życie zapewnia nam dzisiaj zakład pracy? Ciekawe zarobki, na pewno. Ale za jaką cenę? Często jesteśmy poddani stresowi związanemu z rozkładem godzin, na który nie mamy wpływu, narażeni na różne podstępy związane z awansem czy podwyżką. Nie potrafimy odpowiednio wykorzystać wolnego czasu. Poświęcamy go wyłącznie na odprężenie się od ciężkiego życia, jakie wiedziemy. Wszyscy chcielibyśmy spędzać więcej czasu z rodziną. Móc dłużej zastanowić się nad tym, czy ten zwariowany pęd wart jest zachodu.

Dla niektórych z nas bieg się zatrzymał. Jesteśmy zwolnieni z pracy. Zaczyna się więc inny stres, równie deprymujący, „polowanie na pracę”. „Nowi bezrobotni” pogrążają się w głębokiej depresji. Milcząca umowa z naszym zakładem pracy „odstępuję mój czas w zamian za bezpieczeństwo, że jutro (zawsze) będę miał pieniądze” już nie jest aktualna. Przedsiębiorstwa zdały sobie sprawę, że utrzymywanie personelu, pomimo wszystko, np. gdy zakład przestał być rentowny, nie jest ekonomiczne.

Nie chcemy być już zależni od tego typu nieszczęść. Najlepszym sposobem uniknięcia ich jest otworzenie własnego przedsiębiorstwa. Koniec z przymusowym rozkładem godzin. Koniec z nieuczciwą rywalizacją w celu zdobycia pożądanego stanowiska pracy.

Niepokoję się o moją przyszłość – mówił Dustin Hoffman. Przemysł rnr>/-s-yu’ sztucznych – odpowiedział wujek. „Kto pozostanie więc w tradycyjnych strukturach przedsiębiorstw handlowych?” – pyta Faith Popcorn1. „Prawdopodobnie ludzie najbardziej bojaźliwi”.

Pracować na własne konto, nie oznacza mniej pracować. Przeciwnie, ludzie pracujący dla samego siebie są bardziej aktywni i bardziej oddani swojej pracy. Ale oni kontrolują swoje życie. Sami wyznaczają sobie drogę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>